Nick,

Precies 37 jaar is het geleden dat we destijds samen te Brussel in hetzelfde bureau waren beland. Gedurende 7 jaar hebben we recht tegenover elkaar gewerkt tot jij muteerde naar jouw streek. Het lijkt een hele tijd maar ik herinner me die periode nog als gisteren, het was in de sfeer van de oude dagen. Samen met onze andere collega’s van weleer hebben we heel wat avonturen beleefd, een onvergetelijke en zalige tijd.

Na vele jaren werden we opnieuw directe collega’s en meermaals hebben we tegen elkaar gezegd: “Wie had dat ooit nog gedacht.” Net zoals ikzelf was jij ook een fervent volger en kenner van de wielersport en daar hebben we ontelbare discussies over gevoerd.

Je was steeds welgezind en altijd klaar voor een grapje, wij gaan dat met onze dienst heel erg missen.

Jouw laatste maanden waren zwaar maar ondanks alle gezondheidsproblemen ben je altijd jouw opdrachten binnen de Opleiding blijven vervullen, dit siert jou Nick.

Rust zacht Nick

Josse Verbeken
 
 
 
Nick,

Hieronder een herinnering uit betere tijden: onze teambuilding van 2018 in Luik

Je was een toffe collega.
We zullen je missen.

Sabine De Boeck
Beste Nick,

Ik leerde je ongeveer 5 jaar geleden kennen tijdens een bezoek aan de Gewestelijke Directie Gent, toen mijn collega bij de BBI in Gent je aansprak. Ik had op dat moment al door dat je een gezonde mengeling was tussen plezier en grapjes enerzijds en de sérieux van het werk anderzijds. Tijdens de jaren die volgden, zagen we elkaar af en toe eens in het restaurant te Gent en steeds was het contact hartelijk met een gezellige babbel.

Toen ik een 3-tal jaar geleden aankondigde dat ik de overstap terug ging maken naar de Opleiding, zei je op je typische manier: “Toch niet om in Gent te komen werken hé, dan zit de rust er hier helemaal op...” Het heeft een beetje voeten in de aarde gehad, maar uiteindelijk kwam ik dan toch “je rust verstoren”. De corona heeft ervoor gezorgd dat we elkaar als collega’s in Gent niet echt beter hebben kunnen leren kennen, maar je stond me ook bij via de nieuwe technologische wegen met raad en daad.

Nick, het is spijtig dat je lichaam het heeft opgegeven, want je geest was altijd geestig en wijs. Dat is ook de manier waarop ik je zal onthouden!
Rust Zacht, Nick, het ga je goed!

Vincent Vandenberghe


Nick,

Van zodra je wist dat ik als lesgever ging beginnen, heb je me een berichtje gestuurd en me verwelkomd.
Ik vind het spijtig dat ik je niet als collega ga hebben ...

Het ga je goed Nick.

Maarten Beyaert
Beste Nick,

Ik heb je leren kennen toen je een aantal jaren geleden ons lesgeverskorps kwam vervoegen. Al snel werden wij “veroordeeld” tot samen werken aan een aantal projecten en opleidingen. Ik heb je toen leren kennen als een waardevolle en hardwerkende collega, die steeds zijn deel van de koek op zich nam. Op tijd en stond een kwinkslag en een goedbedoeld grapje van jou maakte dat we als team de moed niet opgaven.

Net voor het kerstreces heb ik met jou nog twee Teams-sessies afgewerkt in de basiscursus. Je vroeg me nog of ik het erg zou vinden indien je in de namiddag na jouw deel de sessie kon verlaten, omdat je nog iets aan de hand had. Uiteraard vond ik dat niet erg, maar toen had ik al door dat de inspanning jou grote moeite kostte. Bij mezelf dacht ik dat de onderbreking jou misschien de nodige rust en herstelkracht zou geven. Ik had nooit kunnen denken dat je ons zo vroeg en zo jong zou verlaten.

Nick, het was een eer en een genoegen om met jou te mogen samenwerken. Rust nu maar zacht en misschien tot ooit … ergens…

Jos Vaes
Als een donderslag. Zo kwam het bericht binnen. Nick overleden. Hoe kon dit nu? Een wankele gezondheid. Het overlijden van zijn vader eerder op het jaar. OK. Maar dit!

Ook toen onze wegen dit laatste jaar een beetje uit elkaar gingen, mede door het virus, hielden we toch nog regelmatig contact. Dat we samen heel wat interesses deelden, die zich voornamelijk op het sportieve vlak situeerden, was daar natuurlijk niet vreemd aan.

Ik zal Nick nog heel vaak missen en mij nog dikwijls afvragen wat hij over een en ander zou gedacht hebben, wat zijn visie over bepaalde zaken zou zijn. Dus inderdaad, een vriend is heengegaan. En dat doet pijn.

Dirk Patoor

Hey Nick,

Ik keek daarnet nog eens even naar de historiek in "Teams". Op 21/12 net iets meer dan een halfuur een uitgaand gesprek met jou.  Het laatste gesprek.

"Ik ben zo blij dat ik je hoor Nick," waren mijn eerste woorden want ik was veel te veel met het werk bezig geweest.  Je gaf immers tijdens de laatste vergadering van 2 december aan dat jouw hartcapaciteit dramatisch laag was.  Ik had veel te lang gewacht, maar dat ik jou uiteindelijk kon horen, kon laten praten, was even een geruststelling.  Even, want ergens tegen het einde van 2020 zou je me nog iets meer laten weten.   Maar dat is jou niet meer gelukt...

Wat mij bijblijft, en dat was lang voor de coronaperiode, waren die talloze video’s type 0 die we in Gent hadden opgenomen en die jou toch enigszins opbeurden.   Een fijne herinnering.

Rust zacht Nick

Danny
 
Dag beste Nick, je afscheid raakt me diep.


Willem

In memoriam: Nick De Vrieze
 
Nick,

Naast collega heb ik ook het genoegen gehad om bij jou enkele opleidingen te mogen volgen. Daarbij trachtte je steeds de zaken zo begrijpelijk mogelijk voor te stellen met praktische voorbeelden. Het was steeds jouw zorg om af te toetsen of de deelnemers alles begrepen hadden.

Bovenal zal ik jou echter als een warme mens herinneren die ervan hield om af en toe een goedbedoelde kwinkslag uit te delen.

Na de aardse vergankelijkheid is het nu tijd voor de eeuwige rust

Yves Rym
1961 - 2020
Beste Nick,

Terwijl het helemaal niet goed ging met je gezondheid ben je toch altijd heel positief gebleven, met de nodige humor ook. Daar kan ik alleen maar ongelooflijk veel bewondering voor hebben.

Je was ook nooit te beroerd om veel (te veel?) werk op je schouders te nemen.

Je zal als mens en als collega heel hard gemist worden.

Wouter
Dag Nick,

Met droefheid hebben we kennisgenomen van jouw heengaan. Je was een erg gewaardeerde opleider binnen onze dienst Opleidingen van de Algemene Administratie van de Douane en Accijnzen (AAD&A).

Je had een naturelle wanneer je lesgaf. Nieuwkomers bij de AAD&A kregen jou vaak als eerste lesgever te zien en je stelde ze op hun gemak. Op een vertellende manier gidste je nieuwkomers doorheen onze Administratie. Je was een beminnelijk man, met het hart op de tong, maar ook op de juiste plaats.

We gaan je allemaal erg missen. Het zal stil zijn zonder jouw aanwezigheid. 


Het ga je goed Nick, rust zacht!
 

Steve Mees
https://pixabay.com/users/1422286
https://pixabay.com/users/388133
Nick De Vrieze
Nick De Vrieze (tweede van rechts)
28.01.2021   •   Groepsfoto : Sabine De Boeck   •   Tekening : Lohrelei via Pixabay   •   Foto onderaan : Daria Glodowska via Pixabay