Fons Versweyveld met zijn echtgenote Maria
In februari 1978 begon ik als opsteller bij Douane en Accijnzen op de Directie te Antwerpen. Een week later vervoegde ik de trompetsectie van de Koninklijke Harmonie der Verbroedering Financiepersoneel D.A.P. Antwerpen, o.l.v. Charles Hollants, en waar Fons Versweyveld toen tuba speelde.

Wat later werd Fons de dirigent van de Douaneharmonie. Fons was niet alleen een uitstekende instrumentist maar ook een gedreven dirigent die steeds het beste uit iedere muzikant wist te halen en een heel mooi concertprogramma wist op te stellen dat gesmaakt werd bij het publiek. Onder leiding van Fons heeft de Douaneharmonie vele mooie concerten gespeeld en optredens verzorgd. Zo was er de zeilbotenshow op de Schelde in aanwezigheid van het vorstenpaar, de feesten van de schuttersvereniging in Schiefbahn - Duitsland en ook Kirchberg -Oostenrijk waar hij met een aantal muzikanten van de harmonie en zijn gezin - waaronder Rudi, de huidige dirigent van de KHF – naartoe ging om muziek te spelen.

Binnen de Douaneharmonie was er ook nog een klein dansorkestje om af en toe bijeenkomsten van de verscheidene groepen van de D&A-gepensioneerden op te luisteren. Ook dat orkestje dirigeerde Fons met hart en ziel en dit werd bijzonder geapprecieerd bij de gepensioneerden.

De vele mooie muzikale momenten, beleefd met de Douaneharmonie onder de leiding van Fons, zal ik niet vergeten.

José Lantsoght
Fons Versweyveld was ontegensprekelijk een uitzonderlijk dirigent. Hij streefde steeds naar de perfectie. Het was onder zijn leiding dat de Koninklijke Harmonie van Financiën openbloeide en een uitzonderlijk niveau bereikte waar we op heden nog steeds van kunnen genieten.

Het plezier om onder zijn leiding te musiceren was ongetwijfeld te danken aan zijn grote dirigeertalent, maar ook aan het prachtige, gevarieerde en contrasterende repertoire dat hij ons aanbood. Inderdaad, hoe zouden we dat concert in Luik (1998) kunnen vergeten, toen hij ons na enkele lichte werken Puccini en Grétry liet aanhoren, tot groot jolijt van het publiek... en de muzikanten. Onvergetelijk!

Fons was een veeleisend dirigent, een ernstig man maar met een grote portie droge humor. Wat ook de functie of graad was van de muzikant, niemand ontsnapte aan zijn soms rechttoe rechtaan opmerkingen. Het was daarom aangeraden om je tijdens de repetities in te zetten en deze goed voor te bereiden. En bovenop al zijn muzikale kwaliteiten zal hij zeker herinnerd worden als een waardig man, als een persoon met een grote menselijkheid, een man die respect afdwong.

Nog een anekdote die de bijzondere humor van Fons Verweyveld onderstreept:

Tijdens een repetitie is het stuk dat we aan het repeteren zijn, afgelopen, maar ook al is het af, onze dirigent houdt zijn armen omhoog en staart naar het plafond. Hij geeft dan zijn indrukken: "Maar wat was die laatste noot mooi! Mijn God, mijn God, het was alsof er maar één instrument was! Aan de andere kant was al het andere slecht. LATEN WE HET NOG EEN KEER DOEN!" En we zijn opnieuw begonnen.

Daarin was hij onovertroffen.

Lucien Haudestaine

Begin jaren tachtig werd Fons Versweyveld dirigent van de Antwerpse Douaneharmonie. Eind jaren negentig stond hij mee aan de wieg van de huidige Koninklijke Harmonie van Financiën die hij tot eind 2000 dirigeerde.

Reeds bij de maidenrepetitie wist je wat zijn verwachtingen waren, open en overtuigd in zijn communicatie, meestal doorspekt met een onverwacht streepje humor én na de repetitie of het concert steeds klaar voor een babbel of een opmerking wanneer de dingen toch niet waren verlopen zoals verwacht. Bij een optreden eiste hij van het orkest de nodige discipline, een ordelijk en uniform voorkomen - het eerste werk werd steeds mét kepie gespeeld waarna het publiek werd gegroet – en hij had de gave het beste uit iedere muzikant te halen.

Fons mocht gelukkig een lang muzikaal leven leiden, fier op de muzikaliteit van kinderen en kleinkinderen. En zolang het mogelijk was, steeds aanwezig bij onze optredens in OPF Dennenburg, AMUZ, of elders.

Ik ben blij en vooral fier met deze bijzondere man te hebben mogen samenwerken.

Katrien De Smet
Secretaris KHF
In Memoriam: Fons Versweyveld, voormalig dirigent van de Koninklijke Harmonie van Financiën

11 augustus 1929  –  18 december 2020
Ik hoorde voor het eerst over Fons Versweyveld in 1987 van Jan Hellinx, voormalig hoofdredacteur van De Schakel en bestuurslid van het Nationaal Museum van Douane en Accijnzen. Ik was toen een jonge douane- en accijnsontvanger in Bohan-sur-Semois, aan de Franse grens. Jan verbleef enkele dagen bij mij thuis om voor het D&A-museum een historisch onderzoek uit te voeren over de grenspalen in de streek. Ik weet niet hoe, maar Jan wist dat ik muzikant en dirigent was. Hij bood me de mogelijkheid om naar Antwerpen te komen om een concert van Koninklijke Harmonie der Verbroedering Financiepersoneel D.A.P. Antwerpen te dirigeren en legde me uit dat hij alles had geregeld met Alfons Versweyveld, de dirigent. Helaas heb ik de uitnodiging moeten afwijzen omdat ik al een andere afspraak had gemaakt voor die dag.

De jaren gingen voorbij en ik werkte in het Regionaal Verificatiecentrum van het Garocentrum in La Louvière toen op een dag in 1996 een collega van de Gemotoriseerde Brigade van Soignies langs kwam om goederen te deponeren die tijdens een wegcontrole in beslag waren genomen. Het was de onlangs overleden Henri Andry. Na de formaliteiten te hebben vervuld, vertelde hij me dat hij de klarinet bespeelde en dat hij elke donderdag in Kapellen speelde onder leiding van Fons Versweyveld. Ik weet ook niet hoe, maar Henri wist dat ik klarinettist en dirigent was.

Een paar weken later kwam Henri opnieuw bij me op het kantoor langs en vertelde me dat hij over mij met de chef, Fons dus, had gesproken en dat die ermee instemde dat ik bij de klarinetbalie zou komen en dat ik in Kapellen werd verwacht.
Alles volgde dan heel snel op elkaar. De administratieve formaliteiten werden afgehandeld en ik werd de volgende donderdag door Fons in Kapellen verwelkomd. De repetities werden gehouden in de grote zaal van het restaurant.

Wat me meteen opviel aan Fons was zijn bijzondere vriendelijkheid, zijn diepe menselijkheid en zijn natuurlijke autoriteit. Het was niet voor niets dat hij al lang een douaneluitenant was. Die taak was hem op het lijf geschreven.
Muzikaal gezien en vanuit ervaring herken ik gemakkelijk alle kwaliteiten die een goede dirigent in zich heeft: de psychologie, de waardering en het respect voor musici in combinatie met strengheid, analyse en aandacht voor detail in het werk en de interpretatie van muziekwerken. Hij zette alle muzikanten op gelijke voet, ongeacht hun capaciteiten en muzikale kwaliteiten. Iedereen moest ten dienste staan van het orkest. Hij begon zijn repetities altijd met het beroemde koraal Deep Harmony van Händel Parker, een veel gespeeld stuk in de brassbandwereld. Dit werk vereist geen enkele instrumentele techniek, maar qua ademhaling, tonaliteit en klankkleur is het ontstellend veeleisend. Fons wist dat als geen ander. Soms speelden sommigen - door het enthousiasme - van in het begin al te luid. Dan sprak hij volgende zinnen uit die later legendarisch werden: "Muzikanten, alstublieft… Muziek maken alstublieft, ’t is te sterk !!!"

Onder de leiding van Fons kon de Harmonie al snel mooie adelbrieven voorleggen en ging ze een mooie tijd tegemoet. De KHF werd opgericht als een vzw en werd opengesteld voor alle muzikale medewerkers van heel de FOD Financiën. Het aantal muzikanten steeg boven de zeventig. De Harmonie kreeg de volle steun van de secretaris-generaal van de FOD Financiën en kon rekenen op een aanzienlijke steun van de Sociale Dienst en de Nationale Loterij. In geen tijd kreeg ze niet alleen nationale maar ook internationale erkenning.

Zich bewust van het feit dat hij een jaartje ouder werd en dat het tijd werd om het dirigeerstokje over te dragen, droeg Fons tijdens een gedenkwaardig concert zijn taak van dirigent over aan Wim Sas.
Tegenwoordig dirigeert zijn zoon Rudi Versweyveld het orkest, nog steeds met eenzelfde bedrevenheid, competentie en professionaliteit.

Als eerbetoon en ter nagedachtenis aan zijn vader, hoop ik dat wanneer de coronamaatregelen het toelaten, we de repetitie niet beginnen met een minuut stilte maar met een levendige interpretatie van... Deep Harmony.

Pierre Ernoux
Vlak voor de kerstdagen ontving ik van Rudi Versweyveld een bericht waarin hij ons meedeelde dat zijn vader Fons op 18 december 2020 van ons heengegaan is in het wzc Sint-Barbara te Herselt op 91 jarige leeftijd.
Pas enkele maanden voordien verloor Fons zijn lieftallige echtgenote Maria Van Donink op 9 april.

Zijn eerste douane-activiteiten situeerden zich aan de grens in As (Limburg). Van daaruit was het meteen richting Antwerpen, eerst deed hij als douanier dienst op de Ford fabriek. Later heeft hij ook lange tijd op de Controle 142 gewerkt waar hij zijn loopbaan beëindigde als Luitenant.

Ik kende Fons al langer als de dirigent van de Koninklijke Harmonie, maar had pas in 2001 de kans hem persoonlijk te ontmoeten. Hij beloofde mee te werken aan een interview voor De Schakel omdat hij van plan was zijn dirigeerstok over te dragen aan een jonger iemand. Dat werd Wim Sas. Tijdens dit gesprek leerde ik een bijzonder man kennen: een warme en sympathieke persoon, begenadigd met een schitterend muzikaal talent. Fons had een passie, die dankzij zijn gedrevenheid ontzettend veel mensen gelukkig gemaakt heeft.

Jammer dat we afscheid moeten nemen, maar hij liet ons zovele mooie herinneringen na waar we troost uit kunnen putten. Bedankt Fons.

Voor De Schakel
Anne Van Puymbroeck

.
Fons Versweyveld met zijn echtgenote Maria