IN MEMORIAM
   Antoine Van Ooteghem
       1938-2020
Aan de redactie van De Schakel te Antwerpen.



Geachte mevrouw, geachte heer,

Laat me toe me even kort voor te stellen. Ik ben een oud-medestudent van Antoine Van Ooteghem in het St. - Vincentiuscollege te Eeklo, waar we van 1951 tot 1957 als intern student de Grieks-Latijnse humaniora doorliepen. Zes jaar deelden we, samen met een tiental andere studenten, lief en leed van het toen nog Spartaanse internaat. Antoine was een knappe student en aangenaam in de omgang. Soms wel wat koppig maar ook dat is soms een deugd.

Reeds vroeg liet hij weten dat hij absoluut bij de Douane wilde gaan. Als ik me goed herinner, hadden zijn ouders in Waterland-Oudeman een café-beenhouwerij, waar ook geregeld douaniers logeerden. Wel liet hij toen ook al verstaan dat zijn vader meer verwachtte van hem en als dusdanig geen voorstander was van een carrière bij de Douane. Hoe dan ook, na de retorica vatte Antoine de studies aan in wat men toen noemde de Brouwerijschool in Gent. Gezien ik ook in Gent verder studeerde, kwamen we mekaar regelmatig tegen. Na twee jaar was hij echter plots uit mijn zichtveld verdwenen… tot ik enkele maanden later, toen ik thuiskwam (ik woonde toen in Zelzate), van mijn moeder vernam dat er iemand op mij zat te wachten! En inderdaad, wie zat daar in het uniform van de Douane: Antoine ! Hij was inmiddels meerderjarig geworden en had besloten zijn droom te verwezenlijken door in dienst te gaan bij de Douane. Zijn eerste werkpost was Zelzate en aangezien wij zelf dicht bij het grenskantoor woonden, kwam Antoine eens goeiedag zeggen. Ik weet dat hij nadien een mooie carrière heeft uitgebouwd bij Douane & Accijnzen.

Ook in mijn beroepsleven kwam een belangrijke wending, gezien ik in 1964 dienst nam bij de Gerechtelijke Politie te Brugge en er ook een volledige loopbaan opbouwde. Sporadisch zagen we mekaar nog eens op de helaas zeldzame ontmoetingsdagen van ons collegejaar. Gezien ik in 1974 als commissaris verantwoordelijk werd voor de drugsectie van de GP te Brugge, had ik ook zeer veel nauwe contacten met de Opsporingsdienst van de Douane te Brugge-Zeebrugge (o.m. met hoofdcontroleur Michel Barthel) en soms ook in Antwerpen (dhr. Groffen). Ik stelde vast dat velen onder hen Antoine kenden uit de tijd van de Douaneschool. Ik ben trouwens Antoine nog eens gaan opzoeken in zijn kantoor in de haven in Antwerpen.

De laatste jaren hadden we af en toe eens telefonisch contact. Vorig jaar wilde ik hem trouwens nog opbellen omdat we met een groepje oud-collega’s het Douanemuseum in Antwerpen wilden bezoeken. De covid-pandemie heeft dit evenwel onmogelijk gemaakt.
Wel was ik een geïnteresseerd lezer van zijn bijdragen over zijn loopbaan in De Schakel. Het is trouwens met het zoeken naar zijn volgende bijdrage dat ik kennis kreeg van zijn overlijden.

Dat overlijden heeft me diep geschokt, niet alleen omdat het de zoveelste schoolkameraad is die verdwijnt, maar vooral omwille van de goede band die ik met hem had. Ik zal hem me blijven herinneren als een joviale, aangename maar ook gewetensvolle en competente man.



Met hoogachting.

Honoré Chinitor, ere-afdelingscommissaris Gerechtelijke Politie Brugge.

Lezersbrief
Antoine Van Ooteghem