Josse Verbeken werd genomineerd ...
Josse, waarom ben je lesgever geworden bij onze administratie?


Dat is niet zo vreemd want ik heb een pedagogische opleiding genoten en ben destijds afgestudeerd als regent Wiskunde, Fysica en Scheikunde.

Ik wilde nog niet meteen solliciteren voor een job in het onderwijs want ik moest mijn legerdienst nog vervullen. Ik startte op 1 januari 1981 bij deze administratie als financiebeambte op het Luitenantschap in het Entrepot te Brussel. Hetzelfde jaar werd ik, zoals verwacht, opgeroepen door Defensie. Ik verbleef er 8 maanden. Dat was toen de kortst mogelijke tijd, tenminste als je de dienstplicht in Duitsland vervulde...

Eenmaal militair af, keerde ik terug naar den Tol. Ik mocht starten op de dienst ‘Brussel Controle 9e Sectie’. Wist je dat er toen 10 verschillende Controlediensten waren in Brussel? Momenteel blijft er nog slechts 1 over.

Vervolgens werkte ik voor de Comptabiliteitsinspectie. Dat was een heel leerzame periode. In die tijd waren er namelijk, onder de bevoegdheid van de Directie Brussel, 13 douanekantoren verspreid over heel Brabant.

Nadien kwam ik op de dienst ‘Douaneprocedures’ van de Directie Brussel terecht, die toen ook bevoegd was voor de luchthaven van Zaventem en Vilvoorde. Ik behandelde er de dossiers ‘Teruggave’ en daarna nog een paar andere zaken. Na 13 leuke en boeiende jaren op die plek, kon ik voor de benoeming van hoofdcontroleur postuleren voor een job bij het CBO te Brussel.
Daarmee kon ik twee vliegen in één klap slaan, want naast de benoeming kon ik ook nog eens aan de slag als lesgever en daar keek ik heel erg naar uit. Het moet toen 1996 of ’97 geweest zijn, wat betekent dat ik deze job al zeker 22 jaar met veel plezier uitoefen. Waarmee ik niet wil zeggen dat ik de vorige taken niet graag deed. Ik mag gerust stellen dat ik op elke plaats gelukkig ben geweest. Uiteraard is de steeds fijne samenwerking met mijn collega’s zeker ook van invloed geweest, in heel mijn loopbaan heb ik praktisch nooit met iemand problemen gehad.

Wat spreekt je zo aan in de job van lesgever?

Wel, op de eerste plaats werk ik heel graag samen met mensen, met respect voor ieders kunnen. Beide komen ruimschoots aan bod bij het lesgeven.
Dankzij deze job heb ik ook ontzettend veel nieuwe mensen leren kennen, zowel binnen als buiten deze administratie, wat heel verrijkend is voor je persoonlijkheid. Met velen heb ik altijd goede contacten behouden en dat is op de dag van vandaag nog steeds zo.
Maar, ook de douanematerie op zich heeft me uiteraard altijd geboeid: uitzoeken hoe alles werkt, hoe het praktisch toegepast wordt en die kennis doorgeven aan andere collega’s. Dat is wat mij elke dag stimuleert om het beste van mezelf te geven.

Wat betekent deze bijzondere nominatie voor u?

Ik zag deze decoratie niet aankomen en was dus aangenaam verrast. Ik ben vooral tevreden omdat men eens aan de « De Opleiding » gedacht heeft. Wij zijn tenslotte een kleine dienst, waar mensen niet vaak mee te maken hebben. Toegegeven, nieuw aangeworven collega’s moeten ons passeren vanwege de basisopleiding, maar er zijn mensen die we dan voor jaren niet meer terugzien. Tenzij met een verplichte cursus zoals bij het vernieuwde Wetboek.
Ik heb dus ook geen idee wie me genomineerd heeft, al heb ik in de wandelgangen wel vernomen dat het uit meerdere invalshoeken zou zijn gekomen.



 
Reeds vele jaren hebben verschillende douaniers interessante en verhelderende lessen van Josse Verbeken gekregen, die hen geholpen hebben in de uitoefening van hun taak of het slagen voor een examen. Maar, ook buiten het lesgeven helpt Josse de collega’s indien mogelijk steeds met veel plezier. Hij is een voorbeeld van positiviteit en gedrevenheid doorheen veel collega's hun carrière.
Bovendien ziet hij ook een meerwaarde in het correct informeren van economische operatoren en dat groeide zelfs uit tot het schrijven van het inmiddels bekende boek “Douane en Accijnzen toegepast”.
Hoe is het om les te geven aan mensen van het bedrijfsleven?

Bedrijven doen op ons een beroep om diverse redenen. Zij hebben geen overzicht van het geheel, vinden moeilijk documentatie en moeten zich meestal tevredenstellen met wat mondelinge kennisoverdracht. De werknemers krijgen niet standaard een interne opleiding aangeboden zoals wij. Zij zijn doorgaans dan ook heel gemotiveerd omdat ze er zich van bewust zijn dat het bedrijf flink moet investeren in die externe opleidingen.

Reeds 20 jaar geef ik dan sporadisch ook externe opleidingen en zo ben ik al bij tal van beroepsverenigingen geweest. Zo heb ik in al die jaren heel veel samengewerkt met Patrick Snauwaert en Luc Verhaeghe van de dienst “Oorsprong” tijdens dergelijke seminaries. Dat is altijd heel vlot verlopen en we hebben dit altijd gedaan zonder enig belang voor onszelf. We werden bijvoorbeeld herhaald teruggevraagd door de werkgeversorganisatie VOKA en zijn hierdoor in alle uithoeken van Vlaanderen geweest.

Wanneer je doceert voor het bedrijfsleven, is het heel belangrijk rekening te houden met de privacy van de verschillende bedrijven. Als ik in mijn les een Enig Document wil gebruiken, moet ik erop letten fictieve gegevens in te vullen i.v.m. het bedrijf.
Je bekendheid als lesgever buiten onze AAD&A heeft je ook aan het schrijven van een boek gezet, niet?

Ja. Kerstien Celis, lector bij de Lessius Hogeschool Gent, mailde me met de vraag of ik wilde meewerken aan het schrijven van een boek voor studenten die hun eerste stappen zetten in de douanematerie. Intersentia beloofde het werk uit te geven.”

Ik wilde daar heel graag aan meewerken en zo realiseerden we samen het boek “Douane en Accijnzen toegepast”. Het handboek vertrekt vanuit een theoretische benadering, waarbij alle aspecten geïllustreerd worden met voorbeelden. We zijn ervan uitgegaan dat men geen voorafgaande douanekennis nodig heeft, om de uitleg te begrijpen.
In principe was dit boek bestemd voor het onderwijs maar tot onze verbazing werd dit ook in de bedrijfswereld bekend. Een paar jaar geleden werden we gevraagd door Flows om het boek even voor te stellen aan een aantal douanespecialisten, er staat hierover nog een artikel op het internet met enkele foto’s.

Wat me wel heeft verrast, is dat verschillende van mijn cursisten bij D&A me komen vertellen dat ze het boek gekocht hebben. Ik hoop dat het hen helpt bij het grondig begrijpen van onze toch wel boeiende douanematerie. Want dat is, zoals reeds eerder gezegd, toch wel de ultieme reden waarom ik mijn job nog steeds graag doe.
Tekst: Anne Van Puymbroeck - Foto's: Stephane Biebuyck
Josse Verbeken ontvangt zijn medaille van administrateur-generaal Kristian Vanderwaeren
Het boek "Douane en Accijnzen toegepast" van Kerstien Celis en Josse Verbeken
Josse Verbeken
De medaille