Een DOUANELEVEN
UIT DE TWEEDE HELFT VAN DE TWINTIGSTE EEUW
54. VOLKSREPUBLIEK  CHINA  7 - MONEY , MONEY, MONEY
 

 

Beste lezers,

 

Jullie hebben ondertussen al vernomen dat de heer Van Ooteghem ons plots ontvallen is op vrijdag 6 november 2020. Volgens zijn echtgenote was hij de maandag voordien nog volop aan het schrijven aan een nieuw nummer van zijn memoires. We kregen van haar nog 5 volledige artikels mee. De redactie heeft beslist die nog allemaal te publiceren om verschillende redenen: uit respect voor het vele werk dat hij erin gestopt heeft, als dank voor de jarenlange steun die we van dhr. Van Ooteghem kregen, maar vooral ook als een eervol saluut aan deze geboren verteller.

 

Voor de redactie

 

Anne

Hoofdredacteur

 

Het verschil tussen de beide munten ligt hem erin dat je met het vreemde-luizen-geld (FEC’s) meer kunt kopen, omdat je in vele shoppingcentra uitsluitend met dit geld kunt betalen. In feite is het dus meer waard en taxichauffeurs kijken dus zeer sip wanneer je met RMB’s zou betalen. Nu denk je misschien: "Hoe kan je als buitenlander aan RMB's geraken?" Wel, dat komt wanneer je door een Chinees terugbetaald wordt die niet over FEC's beschikt.

De Chinese overheid wil echter vermijden dat vreemdelingen zich met buitenlands geld RMB's zouden aanschaffen en dan nog aan een goedkopere prijs. Daarom vonden ze een systeem uit. Een vreemde die met RMB's betaalt, moet een speciaal paspoort met pasfoto bezitten. Op deze pas moeten de RMB's aangeschreven worden als je ze ontvangt en afgeschreven als je ze uitgeeft. Dat is de theorie, maar in de praktijk komt daar niet veel van in huis. Het aanschrijven gaat nog, maar als je telkens je paspoort zou moeten bovenhalen als je bijvoorbeeld een blikje bier van twee yuan aankoopt …? Op het einde heb je dus nog een heel deel RMB's op je pas staan, maar geen enkele beduimelde Yuan meer in je bezit. Dat is, zelfs bij controle, niet erg. Het omgekeerde zou natuurlijk wel moeilijkheden kunnen opleveren, aangezien je dan de herkomst van je RMB’s niet kunt bewijzen.

 

Het is dan ook begrijpelijk dat je regelmatig door jonge mannen aangesproken wordt om geld te wisselen van RMB's naar FEC's. Ik ben daar echter nooit op ingegaan, omdat ik niet zo vertrouwd was met de verschillende bankbiljetten en niet op pad wilde gestuurd worden met enkele prentjes van het Chinese Kuifje of Kwatta. "Met alle Chinezen maar niet met den dezen" dacht ik dan telkens.

 

Wordt vervolgd

Tekst: Antoine Van Ooteghem

 

 

Foto 100 yuan: Public Pictures Domaines via pixabay

Foto oud-geld: Antoine Van Ooteghem

Foto City: teetasse via Pixabay

Alhoewel de Volksrepubliek China wil doorgaan voor een communistisch land, kan ik je garanderen dat het hier ook - zoals in de musical "Cabaret" gezongen wordt - het geld is dat de wereld doet ronddraaien. Men heeft er namelijk twee soorten geld: het geld voor het volk en het geld voor de toerist of andere vreemdeling.

Dat verwacht je dus eigenlijk niet van een communistisch land, maar - dat had ik al meteen door - als Chinezen hun voordeel kunnen halen uit een bepaald systeem, dan is het blijkbaar niet erg dat het niet zo goed overeenkomt met de leer van Marx.

 

Het geld voor het volk wordt RMB - op zijn Engels uit te spreken als arembee - genoemd. Het bestaat uit beduimelde tot zeer beduimelde briefjes tussen één en 1.000 Yuan, zoals de munteenheid heet. Deze Yuan is op dit ogenblik ongeveer 11 Belgische franken waard en is onderverdeeld in 100 Fen.

De tweede soort Yuans zijn de biljetten die door de vreemdelingen moeten gebruikt worden. Je ontvangt ze bij het uitwisselen van vreemde munten. Moeilijkheden om te wisselen bestaan er niet en buiten de balie van het hotel kan je eveneens in de banken terecht. Zelfs "travel cheques" geven geen enkel probleem als je ze voor omwisseling in Chinese munt aanbiedt. De Yuans die door de vreemdelingen moeten gebruikt worden, noemt men "Foreign Exchange Certificate" (FEC). Het is het best te vergelijken met het geld van het Monopoly-spel. Het heeft een beetje dezelfde lay-out en is bijna steeds splinternieuw. Je zou zeggen: vers van de drukkerij.