Ik wil iets teruggeven!
Het verhaal van Maartje

Op 24 september 2016 werden collega Joyce De Sager (Team ABC/SBC Antwerpen) en haar echtgenoot de trotse ouders van Maartje en Lise. Hun geluk kon niet op. Maar… vlak voor de tweeling naar huis mocht, hoorde de arts bij een laatste onderzoek een hartruis bij Maartje. Uiteindelijk bleek het om een ernstige, aangeboren hartafwijking te gaan. Verschillende loodzware operaties, reanimaties en maandenlange verblijven in het ziekenhuis volgden. Het waren en zijn nog steeds heftige tijden.

Ik wil iets teruggeven


Joyce: "Maar het heeft ons sterk gemaakt en het heeft ons ook veel geleerd. In die zin dat ziekenhuizen - en dat is terecht uiteraard - vooral gefocust zijn op hoe de patiëntjes in de meest positieve omstandigheden kunnen worden opgevangen en verzorgd in het ziekenhuis. Maar dat die begeleiding minder vanzelfsprekend is voor de ouders, de broers en zussen die vaak ook uren en dagen in het ziekenhuis verblijven. Bij al die ellende en angst, voelden we ons toch omringd met de beste zorgen. Ik heb dan ook het sterke verlangen om iets terug te geven.
Aandacht voor ouders, broers en zussen

Joyce: "Toen is bij ons het idee beginnen rijpen. Laat ons iets doen voor ouders, broers en zussen van kindjes die strijden voor een leven dat ze verdienen. Laat ons initiatieven nemen, projecten verwezenlijken om het hen zo aangenaam mogelijk te maken in het ziekenhuis want maar al te vaak is dat geen evidentie.

Wekenlang verbleef ik bij ons Maartje in het ziekenhuis. Voor een koffie, een maaltijd, een toiletbezoek of zelfs om me te wassen moest ik haar altijd even alleen laten, want die voorzieningen waren niet op de kamer. Ik snelde altijd heen en weer, maar het is toch eens voorgevallen dat ze ondertussen recht gekropen was en per ongeluk op haar maagsonde was gaan staan. Het gevolg was dat ze een extra wond had opgelopen...…

Een koffie- of theesetje op de kamer kost geen handenvol geld. Tegen betaling een maaltijd kunnen gebruiken bij je kindje, moet mogelijk zijn.

We hebben ook gemerkt dat dergelijk gebeuren een immense impact heeft op de broers en zussen. Ook daaromtrent hadden we verschillende vragen waar we niet meteen een antwoord op kregen. Moesten we hen inlichten over wat er met Maartje gebeurde? En zo ja, hoe gingen we hen dat vertellen? Het zou interessant zijn, moest er in het ziekenhuis iemand zijn die deze kinderen op hun niveau uitlegt wat er allemaal gebeurt en waar zij ook met hun vragen terecht kunnen. Waarom ook geen toegang tot een speelruimte voor hen om het lange wachten te overbruggen?

En tot slot zijn er ook nog ziekenhuizen waar nog verbetering mogelijk is voor de opvang van kleine patiƫnten. De kamer kan opgevrolijkt worden met leuke posters, een gekleurd dekentje enz. Kindjes die lang moeten blijven of pijnlijke onderzoeken moeten ondergaan kunnen we een knuffeldiertje cadeau doen om het leed te verzachten. Dit zijn maar enkele mogelijkheden...
Steun "De Kleine Strijders"

Met de stichting "De Kleine Strijders" willen Joyce, haar echtgenoot Toon en Reiner, de peter van Maartje zich inzetten voor projecten in en rondom het ziekenhuis. Maar zoals het spreekwoord zegt: Koken kost geld. En om die reden vragen ze u en mij om hen te steunen.

Dit kan op verschillende manieren. Zo wandelen zij samen met 7 vrijwilligers op 9 augustus mee met de Dodentocht van Bornem ter attentie van de Stichting
"De Kleine Strijders". Iedereen die zich geroepen voelt kan sponsoren.

Douaniers staan toch bekend om hun positieve korpsgeest en creativiteit. Heb jij een idee om aan een manifestatie deel te nemen, deel het met Joyce! Maar waarom zelf eens geen actie starten en het verzamelde geld aan de stichting doneren? Het staat uiteraard ook iedereen vrij zonder actie een bedrag te storten. Vanaf 40 euro is het zelfs fiscaal aftrekbaar.
Enkele gegevens die ertoe doen

Wil je meer informatie?

Surf naar de Facebookpagina of de website: https://dekleinestrijders.be/

Wens je te storten?

Giften steeds welkom op rekening
IBAN BE41 0689 3410 8310
t.n.v. Stichting De Kleine Strijders te Hoogstraten.

Heb je nog extra vragen?

Stuur een berichtje naar dekleinestrijders@gmail.com

Tekst: Toon Verheijen en Ann Van Puymbroeck