Catherine, la mamma
van de GIP Zeebrugge
Catherine werkt bij de Controle 1 op de GIP Zeebrugge. De Controle 1 bestaat uit twee teams: het Verificatie- en het Scanteam. Ze verzorgt het secretariaatswerk voor beide. Zo is het één van haar taken om de uurroosters van de collega's die in shiften werken op te stellen, maar zelfs dan probeert ze zoveel mogelijk rekening - wat niet evident is - te houden met de speciale verzoeken die collega's indienen zonder een andere teamgenoot daarbij tekort te doen. Ze is echter zoals een echte 'la mamma' meer dan een luisterend oor voor iedereen en daarom nomineerden haar collega's Catherine voor de speciale medaille uitgereikt op de Internationale Douanedag.
Catherine, je mag dit jaar al met pensioen gaan, maar je gaf aan liever nog wat langer te blijven werken. Ben je misschien bang om in het spreekwoordelijke zwarte gat te vallen?
Neen, dat is de reden niet: ik heb zeven lieve kleinkinderen, dus... (ze glimlacht breed). Ik doe dit werk ontzettend graag en ik heb eigenlijk ook nog niet zoveel dienstjaren verzameld. Eind jaren '80 studeerde ik 'Rechten' aan de Universiteit en leerde daar mijn ex-man kennen.
Aangezien hij wat ouder was dan ik, studeerde hij af toen ik mijn 2de jaar bachelor erop had zitten. We besloten te huwen en kregen drie kinderen. Ik hielp hem in de zaak tot we ... na 20 jaar beslisten om uit elkaar te gaan.
Ik moest dan dringend uitkijken naar een andere job, want naast het feit dat ik geen inkomen had, kon ik ook geen aanspraak maken op bepaalde rechten zoals een werkloosheidsuitkering. Als 43-jarige was het niet gemakkelijk om goed werk te vinden, dus elk aanbod greep ik met beide handen. Zo was mijn eerste baantje enquêtes afnemen, vooral in het ganse Vlaamse land, bij de mensen thuis en in bedrijven voor een marktonderzoeksbureau. Niet evident, want die mensen moesten me als vreemde binnenlaten en ook nog eens gratis en voor niks mijn vragen beantwoorden. Soms lukte dat, dan ook weer niet, maar ik heb er wel veel van geleerd en veel gezien: schrijnende toestanden soms.

Toch bleef ik verder uitkijken naar een job bij FOD Justitie. Zo kwam ik op de Arbeidsrechtbank van Veurne terecht. In de hoop in een examen te slagen van een hoger niveau, hield ik ondertussen de advertenties van Selor in de gaten. Zo kwam ik dan bij de FOD Financiën terecht. Toen ze me vroegen bij welke administratie ik wilde starten, leek me Douane en Accijnzen de meest veelzijdige en ook de spannendste.

Inmiddels ben ik sinds 1 mei 2010 aan de slag bij AAD&A en ik vind dit een bijzonder fijne job. Ook mijn collega's drongen erop aan om te blijven. Aangezien ik toch van plan was om na mijn pensioen nog te gaan werken, had ik zoiets van: 'Ja, als ik deze job nog mag blijven doen na mijn 65ste, dan graag want ik ben het bijlange nog niet beu.' Dus heb ik mijn aanvraag ingediend en een positief antwoord gekregen.
Ben je op 1 mei 2010 dan onmiddellijk gestart bij de Havenbrigade te Zeebrugge?

Ik heb nooit tot de Brigade behoort maar ook niet tot het Verificatieteam. Ik zat en zit ergens tussenin. Ik werk voor beide maar behoor bij geen van beide.
Ik ben binnengekomen als "Deskundige Juridische Ondersteuning" (niveau B). Mijn teamchef vertelde me op 1 mei dat hij niet goed wist wat hij met mij moest beginnen.

Ik heb dan de basiskennis opgedaan bij de collega's in de kaaiburelen en nadien bezig geweest met het afhandelen van de meest courante overtredingen in de haven.

Met de komst van de shiften echter, weken de mensen die toen op het Secretariaat zaten zo goed als allemaal uit omdat ze bang waren verplicht in de shiften te moeten stappen. Dat is niet gebeurd, maar ja.. ondertussen moest de chef, Marc, wel zorgen dat deze collega's vervangen werden. Hij stelde dan voor dat ik er zou komen werken. Nu, ik keek er oorspronkelijk wel tegenop, want ik had weinig kaas gegeten van de taken die me daar toebedeeld zouden worden. Gelukkig kon ik rekenen op collega Leen, die me de knepen van het vak heeft bijgebracht net voordat ze zelf naar de dienst Logistiek vertrok. Nu doe ik dit werk al zo'n jaar of zes met veel plezier.
Wat komt er zo allemaal kijken bij het secretariaatswerk?

Alles wat er in P&O aangevraagd moet worden zoals verlof opnemen, een cursus volgen, afwezigheid wegens ziekte doorgeven of de uurroosters opstellen voor de shiftmedewerkers, behoort tot mijn takenpakket. Daarnaast houd ik me bezig met de logistieke zaken zoals het bestellen van de verschillende materialen, het opvragen en opvolgen van de herstellingen, de contacten met Budget en Beheer (vroeger S&L) onderhouden enz.
Op het gebied van personeel zijn er onlangs heel wat nieuwe mensen aangeworven. Het lukt aardig om voor de tientallen collega's 'te zorgen' maar er komt wel wat bij kijken. Af en toe zijn er wel al eens wrijvingen, maar dan ga ik er 100% voor om die kleine geschillen vlug op te lossen.

GIP Zeebrugge is ook een hele grote site: de Check-in, het administratieve gebouw, de loods waar het Verificatieteam werkt en het gebouw van de vaste scanners en de mobiele scanners. Er kan dus regelmatig eens iets kapotgaan... Binnenkort komt daar nog een backscatter bij. Dus genoeg variatie in het werk.
Hebben jullie veel hinder ondervonden van de COVID-maatregelen?

Bij ons was het verplichte telewerk moeilijk haalbaar. Gelukkig hebben we verschillende collega's wel van thuis uit kunnen laten werken omdat de dienst Professionele Diesel in Brussel hulp kan gebruiken bij het oplossen van dieseldossiers.

Verder zijn we met velen, dus we doen er alles aan om iedereen zoveel mogelijk uit elkaar te plaatsen. Hoewel de lokalen eerder klein zijn, is het soms wel aangeraden om goed te puzzelen en creatief te zijn. We ijveren er in ieder geval voor dat iedereen tevreden blijft.

We hebben nog geen uitbraak van het COVID-virus van collega's op het werk gehad, laat ons hopen dat dat zo blijft!
Wat heeft die medaille voor jou gedaan?

Het was een echte verrassing, ik was wel een beetje uit mijn lood geslagen. Ik wist dat onze administrateur-generaal, de heer K. Vanderwaeren, ieder jaar op de Internationale Douanedag medailles uitreikt omdat onze Brexit-coördinator Annie Vanherpe ook gehuldigd werd, maar ik had nooit verwacht dat die eer mij ook te beurt zou vallen.

Het is voor mij een hele opsteker omdat het initiatief van de mij omringende collega's komt die blijkbaar wel tevreden zijn met de manier waarop ik ze probeer te helpen. Die wetenschap geeft je natuurlijk nog meer zin om je werk ter harte te nemen.

Waar haal je je drive?

Wel, ik vind deze job zo leuk, dat ik het niet echt als 'werk' zie. De solidariteit is hier ook groot. Ik maak als het ware deel uit van een grote familie en als een goede huismoeder mag ik ervoor zorgen dat het hier draait en iedereen tevreden is. Het is enorm fijn te merken dat de collega's waarderen wat je voor hen probeert te bewerkstelligen. Het is ook een wisselwerking: als ik eens iets nodig heb, zetten ze zich met plezier ook in voor mij. Daarom wil ik deze medaille ook graag opdragen aan al mijn collega's!
28.05.2021   •   Tekst: AVP   •   Foto's: Stephane Biebuyck, Raf Laisnez, Catherine - achtergrond: Unsplash.com (Bekky Bekks)   •   Opmaak: IDW