26 januari is uitgeroepen tot de Internationale Douanedag. Dit initiatief werd gelanceerd door de WDO in 1983 ter gelegenheid van hun 40ste verjaardag. Onze administrateur-generaal geeft elk jaar extra kleur aan deze dag door een tiental collega's feestelijk te decoreren met de medaille van "verdienstelijk ambtenaar" in het Stadhuis van Brussel, gevolgd door een bezoek aan Manneke Pis en een etentje.

Als Catherine, Preben, Stefan, Bruno, Michele, Eddy, Roger, Paul, Dominique, Bernhard en Anne dachten dat onze administrateur-generaal de Internationale Douanedag dit jaar niet zou vieren vanwege de coronamaatregelen, dan hadden ze het mis. De medaille werd hun zelfs persoonlijk thuis of op het werk uitgereikt en via een filmpje kregen ze de kans om de administrateur-generaal en de collega's die hen nomineerden van harte danken voor dit teken van waardering.

Zo werkt Bruno al van bij het begin dat de Nationale Motorbrigade terug opgestart werd in 2007 als motorrijder. Vele collega's kennen hem omdat hij met veel gedrevenheid bij verschillende teams in 1ste lijn bijstand verleent wanneer ze controles op de weg uitvoeren. Daarnaast is Bruno ook altijd present als onze administratie de burger een beetje wegwijs wil maken in ons enorme takenpakket ten dienste van onze samenleving tijdens Vloot- en Havendagen of de Flikkendagen van weleer. Wij stellen jullie voor aan....
... Bruno, de gepassioneerde motorrijder
Aan de slag bij de Havendag te Antwerpen
In het gezelschap van toenmalig minister van Financiën J. Van Overtveldt
Bruno poseert even na een dag opleiding te Luxemburg
Groepsfoto van de eerste motorrijders bij de opstart Nationale Motorbrigade in 2007
Alle collega's die zich inzetten tijdens de Douanedag te Bokrijk
Opleiding Luxemburg niet voor doetjes
Hoe kwam je bij onze administratie, Bruno?

Na de middelbare school wilde ik een lerarenopleiding volgen, maar aangezien mijn grootvader en vader al bij de douane werkten, werden we eveneens aangemoedigd om aan de examens deel te nemen die toen nog ingericht werden door het Vast Wervingssecretariaat. Omdat ik slaagde voor dat examen, ben ik meteen aan de slag gegaan bij D&A. Achteraf gezien was dat een hele goede keuze. Bij onze administratie heb je toch tal van mogelijkheden om je carrière uit te bouwen volgens je eigen wensen, niet?

Is jouw loopbaan daar een goed voorbeeld van dan?

Ja, ik ben gestart in 1978 in de haven van Antwerpen op het Noord. Na een kleine 25 jaren deel uit te maken van het Verificatieteam daar, leek het me interessant om bij de Opsporingsdienst in Antwerpen dieper te kunnen ingaan op de fraudezaken. Ook daar had ik heel fijne collega's, maar de job lag me niet echt. Zodra ik hoorde dat men bij AAD&A van plan was om zoals in de jaren '30 opnieuw een team van motorrijders op te richten, was gezien mijn passie de keuze vlug gemaakt en ben ik voluit voor de Nationale Motorbrigade gegaan. Ondertussen doe ik dit werk al 15 jaar (sinds 2007).

Jullie opleiding tot motorrijder was echter geen sinecure, hoorde ik? Kan je er iets meer over vertellen?

Die opleiding ging door bij de collega's in het Groothertogdom Luxemburg en duurde 3 maanden. Aanvankelijk zag ik dat helemaal zitten, tot duidelijk werd dat we onder militaire discipline getraind zouden worden in een kazerne. Net als soldaten in het leger, moesten we heel vroeg op appel en als de training van de dag erop zat, konden we naast ons voertuig ook de toiletten en andere ruimtes nog poetsen. De training was dermate zwaar dat we geen tijd kregen om ons een bepaalde oefening eigen te maken, meteen werd er overgegaan naar een volgend manoeuvre, met de nodige onzekerheid tot gevolg. Wanneer we een fout maakten, pakten de instructeurs ons verbaal ook hard aan. Bovendien moesten we 10 tests afleggen waarop we een totaal van minstens 50% moesten halen. Die sfeer en de tests bezorgden constante stress. We zijn met 12 kandidaten gestart en uiteindelijk hebben 4 collega's het gehaald.

De aanpak kan volgens jou anders?

Ja zeker, toegegeven we hebben er ontzettend veel geleerd, maar ik ben ervan overtuigd dat deze resultaten ook kunnen bereikt worden op een andere manier.

Zo hebben we later van de Militaire Politie in België ook nog een opleiding 'Escorteren van wagens' gekregen. Die training was best vinnig - lange werkdagen en men zei zeker waar het op stond - maar zonder die verbaal harde aanpak.

De huidige kandidaat-motorrijders krijgen nu een interne opleiding met collega Andy aan het hoofd daarbij geholpen door John. Collega's Tony en Erik volgen momenteel een opleiding 'Instructeur' van hen. De sfeer van deze cursus ligt eerder in het verlengde van de opleiding bij de Militaire Politie.

Hebben de coronamaatregelen invloed gehad op je dagelijkse werk?

Ja zeker, vrijwel van begin maart 2020 werden wij gevraagd bijstand te verlenen aan de Federale Politie aan de grenzen van ons land. Dat was, mag ik wel zeggen, een vrij pittige periode. Er werd van ons verwacht om gedurende de volledige vroege shift (van 6.00 u tot 14.00 u) en een volledige late shift (van 14.00 u tot 22.00 u) op het dispositief aanwezig te zijn. Ik had het geluk dat ik in de provincie Antwerpen kon blijven, maar we zijn een ploeg die nationaal wordt ingezet. Dus andere collega's moesten ook nog van ver komen of terugrijden.

De Federale Wegpolitie had de regie in handen: aanvankelijk werden we enkel ingezet voor statische controles: we hielden meestal samen met de politie de wagens bij de grens één voor één staande en controleerden of het passeren van de grens essentieel was.
Later waren deze politiecontroles dermate georganiseerd dat we als motorrijders sluipwegen controleerden om daar de auto's op de motor te intercepteren en te controleren. Als ze geen goede reden hadden om de grens over te steken, begeleidden we de wagens naar het dispositief waar de politie dan de covid-pv opmaakte.


Jullie zijn een "nationaal team" van motorrijders, zeg je, hoe werkt dat?

We hebben een eigen standplaats, maar we worden vanuit Brussel centraal aangestuurd door Patrick, onze onmiddellijke chef. Onder zijn leiding wordt voor elke motorrijder een planning opgesteld aan de hand van de aanvragen om bijstand van de ploegen "Controle Openbare Weg". Luc maakt onze werkplanning op de weg, die we via een SharePoint kunnen raadplegen.

We werken in het stelsel van onregelmatige prestaties niet in het shiftsysteem. Toch moet je niet bij de motorrijders komen voor de bijzondere verdiensten - daar gaan we nu niet over uitweiden want dat zou ons te ver leiden - je wordt "motorrijder" bij AAD&A vanwege de passie. Je hebt natuurlijk wel een zekere autonomie, je bepaalt zelf hoeveel tijd je nodig hebt om bij een bepaald dispositief te komen. Dat vertrouwen dat je geniet, is wat mij betreft een vorm van waardering dat op zich dan weer leidt tot meer goodwill van de motorrijder.

Je ben gedecoreerd omdat je in deze job elke dag opnieuw het beste geeft van jezelf. Wat drijft jou daartoe?

Wel de combinatie tussen enerzijds voor het grotere geheel te mogen werken en anderzijds beleef ik nog altijd plezier aan het motorrijden. Het intercepteren van wagens op de autostrade, bijvoorbeeld, vind ik bijzonder fijn.

Kom je vaak in gevaarlijke omstandigheden terecht?

Vanaf de bestuurder vlucht bij een controle, bevind je je in een gevaarlijke situatie. Bij een achtervolging zagen we de chauffeur een grote hoeveelheid hasjiesj uit een raam gooien. Mijn collega stopte om de drugs te verzamelen. Ik ging er verder achteraan, maar ik weet de gevluchte bestuurder uiteindelijk te doen stoppen en ik parkeerde mijn motor iets verder voor de wagen. Terwijl ik naar hem toe stapte, gaf hij voluit gas en reed mijn motorvoertuig aan die door de enorme snelheid aan de andere kant van de weg belandde. Die was uiteraard serieus beschadigd.

Ik vind een achtervolging niet aangenaam want in dat geval moet je niet te voorziene risico's nemen. Onze opleiding heeft in ieder geval wel al geloond de voorbije jaren.

Je gaat op 1 mei aanstaande met pensioen, welke fijne herinneringen neem je mee?

Naast het werk op zich en de fijne contacten met de collega's, vond ik onze deelnames aan de Flikkendagen in Gent of de Douanedag in Bokrijk steeds heel aangenaam. Wij mochten toen enthousiaste kinderen voor een toertje op een vast parcours meenemen achteraan op de motor. Alles was ook bijzonder goed georganiseerd.

Een leuke anekdote is het verhaal van een moeder die met een bus van Eurolines op reis ging met haar kind. Bij een benzinestation, waar wij toevallig ook aanwezig waren, had ze van de stop gebruik gemaakt om even naar de bijhorende winkel te gaan. Maar, eenmaal terug buiten, was de bus weg... en haar kind zat er nog op. Ze kwam in paniek naar ons toegelopen. We kwamen meteen in actie en lieten de mama in onze combi plaatsnemen. Ondertussen reed ik als motorrijder achter de bus aan om die opzij van de weg te laten stoppen. Zo hebben we moeder en kind terug kunnen verenigen.


Iedereen tevreden dus, bedankt Bruno
Opleiding Luxemburg niet voor doetjes
In het gezelschap van toenmalig
minister van Financiën J. Van Overtveldt
Aan de slag bij de Havendag te Antwerpen
Bruno poseert even na een dag opleiding te Luxemburg
Groepsfoto van de eerste motorrijders bij de opstart Nationale Motorbrigade in 2007
Alle collega's die zich inzetten tijdens de Douanedag te Bokrijk
25.02.2021   •   Tekst: A.V.P.   •   Foto's: Stephane Biebuyck, Michaël Van Giel, William Verbraekel en A.V.P.   •   Opmaak: I.D.W.
Bruno Borgonjon