Het  is geweten dat mensen soms een portie eieren naar het klooster van de Arme Klaren brengen om mooi weer af te smeken. Vermoedelijk dragen de toerarchitecten van Andouac deze traditie hoog in het reisvaandel. Hoe verklaar je anders dat uitgerekend tussen een zware zak regendagen  een vijfdaagse werd geprikt die gul werd overgoten met een warme deugddoende zomerzon.  Als je  het genoegen hebt om in deze schitterende omstandigheden door de Westhoek te mogen toeren dan kan het niet meer stuk.
Drieëndertig gemotiveerde deelnemers in een comfortabele autocar, een  ervaren chauffeur en een gids die zijn deskundige uiteenzettingen humoristisch kon bijkruiden: we waren van bij de start meegezogen in de gigantische oorlogstragiek van “Bachten de Kupe”.
Dit gebied van West-Vlaanderen dat geklemd ligt tussen de rivier de IJzer, de Belgische kust en de Franse grens (de Schreve) werd, honderd jaar terug, diep doorkerfd, geslagen en vermorzeld door een niets ontziende oorlogsrazernij die heden nog walging en verdriet oproept. Loopgraven, geweren, kanonnen en honderdduizenden mannen om aan flarden te schieten, te vergassen of te laten creperen in de modder en de slijkputten. Een alles vermalende oorlogsmixer op een  klein lapje Vlaamse Polders.
We hebben ze bezocht de imposante kerkhoven, de dodengangen, de kraters en andere lijkputten, de musea met de  duizenlingwekkende dodencijfers, gruwelfilmpjes en al de miserie tot in het kleinste detail. We overschouwden  “le plat pays” van op de ijzertoren, we reden kriskras over de Schreve, ons verwonderend over de schoonheid en de natuurlijke eenvoud van de streek. We zagen de uit hun as herrezen steden: Ieper, Veurne, Poperinge. Machtig schoon.
Beklijvend moment:  om acht uur aan de Menenpoort in Ieper, het blazen van de Last Post, een eeuwig durend respect voor de gesneuvelden. Dit eenvoudig klaroendeuntje zweeft als een louterende nevel over de mensen, kondigt de rust aan die de avond zal brengen en geeft moed en kracht aan de levenden om verder te gaan.
Maar onze gemengde groep van Antwerpenaren en Gentenaars heeft ook veel plezier gehad. Veel gelachen en zomerse pret. Het nuttigen van de lokale biertjes, het ontdekken van een Vlaamse wijnboer, het maken van de streekkazen, we hebben het allemaal gezien, gehoord, geroken en geproefd.
Vergeet ik nog het hopmuseum in Poperinge en de helibasis in Koksijde. Ook de moeite waard.
Conclusie:een prachtige reis met een toffe bende. Dank aan Andouac en zijn bezielers. Tot volgende keer. Ik zorg alvast voor een portie eiereren.

Tekst en foto’s: Roger Van den Bulcke
Andouac in de Westhoek
DE IJZER
1. De Ijzer
2. Monument Albert I in Nieuwpoort
3.Tyne Cot Cemetery 12000 soldaten
4. The Last Post Ieper
5. bestuursleden Donald en Marc bij een streekbiertje en wat kaas
6.Plaatselijk biertje
7. Amerikanen geïnteresseerd in Belgisch streekbier